Alamin ang tungkol sa mga diskarte sa pagkuha ng langis ng gulay

Unawain ang pinaka-tradisyonal at advanced na mga diskarte sa pagkuha para sa mga langis ng gulay

pagbuhos ng mantika

Ang mga langis ng gulay ay mga taba na nakuha mula sa mga halaman. Bagaman ang ibang bahagi, tulad ng mga ugat, sanga at dahon, ay maaaring gamitin upang makakuha ng langis ng gulay, ang pagkuha ay nagaganap halos eksklusibo mula sa mga buto. Ang mga langis ay nabuo sa pamamagitan ng triglycerols (na kung saan ay ang unyon ng tatlong mataba acids sa isang glycerol molekula) at, dahil sa nonpolar kemikal kalikasan, sila ay hindi matutunaw sa tubig at natutunaw sa organic solvents.

Ang pagkakaiba-iba ng mga pinagmumulan ng langis ng gulay ay humahantong sa isang malaking pagkakaiba-iba ng mga porsyento ng pagkuha. Ang karaniwang mga teknolohiya ay ang pagkuha sa pamamagitan ng mekanikal na pagpindot, na may mas maliliit na kaliskis at mga order sa pamumuhunan, at chemical extraction, na may mas malalaking kaliskis at pamumuhunan, na gumagamit ng mga solvents para dito, habang ang pinaka-advanced na mga teknolohiya ay nagsasagawa ng pagkuha gamit ang supercritical fluid at enzymes.

Anuman ang proseso ng pagkuha na ginamit, ang paghahanda ng hilaw na materyal ay karaniwang dumaraan sa ilang mga paunang hakbang bago ang pagkuha mismo: paglilinis, dekorasyon (na kung saan ay ang paghihiwalay ng mga husks, kung mayroon man), pagdurog, pag-roll at pagluluto.

Mula sa isang kemikal na pananaw, walang paraan upang piliin ang pinaka mahusay na pamamaraan para sa pagkuha ng mga compound na ito na maaaring maimpluwensyahan ng ilang mga kadahilanan, tulad ng likas na katangian ng halaman, ang solvent na ginagamit sa pagkuha, laki ng butil, oras. at temperatura ng pagkuha.

Mula sa isang kapaligiran na pananaw, ang pagpili ay nagiging mas madali. Ang paraan ng pagpindot ay ang pinaka natural, gumagawa ng mas mataas na kalidad ng langis at hindi bumubuo ng nakakalason na nalalabi.

Sa ibaba, maaari kang matuto nang kaunti pa tungkol sa bawat pamamaraan at mula doon, gumawa ng mas malay na pagpili ng mga produktong bibilhin mo ayon sa mga epekto sa kapaligiran na nabuo ng bawat isa.

Pagpindot ng mga langis ng gulay

Ang pagpindot sa pagkuha ay isang proseso na malawakang ginagamit ngayon para sa pagkuha ng mga langis ng gulay sa maliit na sukat, upang matugunan ang mga lokal na pangangailangan ng mga kooperatiba, maliliit na produksyon, atbp.

Ang mga buto o almendras na mayroong 30% hanggang 50% na langis ay maaaring isailalim sa pagkuha ng langis sa patuloy na pagpindot, na tinatawag na expeller, o sa mga hydraulic press (proseso ng batch). Ang prosesong ito ay maaaring gamitin para sa castor bean, babassu, Brazil nuts at almonds sa pangkalahatan, iyon ay, para sa mga materyales na may mababang kahalumigmigan (sa ibaba 10%) at ang pagkakaroon ng fibrous na materyal.

Ang patuloy na pagpindot ay nilagyan ng walang katapusang tornilyo o sinulid na dumudurog sa materyal, na naglalabas ng langis. Ang mga hydraulic press (discontinuous pressing) ay may butas-butas na silindro kung saan gumagalaw ang isang piston, na naglalagay ng presyon sa hilaw na materyal (na nasa loob ng isang tela o canvas bag).

Sa prosesong ito, mayroong maraming panloob na alitan na nagpapataas ng temperatura ng materyal at langis at sa gayon, ang terminong "cold pressing" ay hindi nalalapat o napakahirap na makamit sa ilalim ng mga kundisyong ito. Kahit na hindi ito uminit bago pinindot, ang init na nabuo ay sapat na upang mapataas ang temperatura ng kagamitan, ang bahagyang degreased na cake (na ang materyal na natitira pagkatapos ng pagpindot) at ang langis.

Sa pagpindot, ang pagkuha ng langis ay hindi kumpleto at ang cake na nakuha ay maaaring magpakita ng isang mataas na natitirang nilalaman ng langis, na maaaring magsulong ng rancidity ng materyal, kung nakaimbak ng mahabang panahon. Sa kasong ito, kung ang hilaw na materyal ay naglalaman ng 50% na langis, ang pagpindot sa 100 kg ng materyal ay hindi makakakuha ng 50 kg ng langis, ngunit isang mas maliit na halaga ng langis at isang bahagyang degreased na cake. Ang kahusayan sa pagkuha ay nakasalalay sa kagamitan, kondisyon ng proseso at hilaw na materyal.

Kaya, ang mga materyal sa pagpindot na may mababang nilalaman ng langis ay maaaring hindi mabuhay sa ekonomiya. Sa kabilang banda, ang mga langis na may mataas na idinagdag na halaga, para sa paggamit sa mga pampaganda, halimbawa, ay maaaring paganahin ang proseso ng pagkuha ng langis sa pamamagitan ng pagpindot, sa sukat na ito.

Ang langis na nakuha sa pamamagitan ng pagpindot ay krudo at, depende sa hilaw na materyal na ginamit, maaari itong maging madilim at magpakita ng mga sediment. Dahil ang mga langis na ito ay hindi nilinis, bumubuo sila ng isang madilim na namuo sa pag-init. Ang lasa ay hindi magiging katulad ng mga pinong langis at ang lahat ng mga salik na ito ay maaaring humantong sa pagtanggi sa produkto.

Mula sa pananaw sa kapaligiran, ito ang paraan na nagdudulot ng hindi gaanong epekto, dahil hindi ito gumagamit at hindi gumagawa ng mga nakakalason na produkto at basura.

Pagkuha ng organikong solvent

Sa organic solvent extraction, ang mga butil ay dinudurog upang mapadali ang pagtagos ng solvent (hexane - petroleum derivative, ethyl ether, ethanol, methanol, bukod sa iba pa) sa kanilang interior. Ang mga langis ay lumipat mula sa mga buto patungo sa solvent dahil mayroon silang higit na pagkakaugnay dito, at pagkatapos ay kinakailangan upang mabawi ang solvent, na maaaring magamit muli sa proseso.

Ito ang pinakakaraniwang ginagamit upang alisin ang langis mula sa mga buto, na may isang abala: ang posibilidad ng thermal degradation ng maraming mga kapaki-pakinabang na sangkap, na nawala sa prosesong ito, depende sa mga kondisyon na ginagamit sa maginoo na pagkuha, bilang karagdagan sa pangangailangan na alisin ang organic solvent ng langis. Samakatuwid, nangangailangan ito ng mahigpit na kontrol sa mga salik tulad ng pagpili ng solvent na ginamit, ang oras ng pagkuha at temperatura, at ang mismong proseso ng produksyon, na, kung hindi maayos na isinasagawa, ay maaaring maging sanhi ng pagtagas ng mga nakakalason na solvent na ito, pagdumi sa kapaligiran at mga taong nakalalasing .

Ang pagkuha gamit ang mga organikong solvent ay maaaring maging mahusay sa ilang mga kaso, ngunit ito ay nagiging agresibo sa kapaligiran dahil sa mga produktong ginagamit at basura na nabuo sa panahon ng paggamit ng mga nakakalason na sangkap, tulad ng mga derivatives ng petrolyo, halimbawa, na, dahil nagmula sila sa hindi nababagong enerhiya, ay maaaring magdulot ng malubhang pinsala sa ecosystem.

Supercritical fluid extraction

Ano ang isang supercritical fluid?

Kapag ang isang tambalan ay nakakulong sa isang tiyak na espasyo, ang gas at likido ay nasa balanse sa isa't isa. Sa pamamagitan ng pag-init ng system, ang mga intrinsic na katangian ng pareho ay nagtatagpo patungo sa parehong punto hanggang sila ay magkapareho (eg density, lagkit, refractive index, thermal conductivity, atbp.). Ang puntong ito ay tinatawag na kritikal na punto, at ang gas/liquid interface ay nagtatapos doon, dahil mula sa puntong ito ay mayroong isang supercritical phase. Ang supercritical fluid, samakatuwid, ay anumang sangkap na nasa mga kondisyon ng presyon at temperatura na mas mataas sa mga kritikal na parameter nito.

Ang iba't ibang katangian ng mga likido (na maaaring maging likido o gas na sangkap) ay nagbabago sa ilalim ng mga kundisyong ito, na nagiging katulad ng sa ilang mga gas at likido. Ang density ng supercritical fluid ay katulad ng sa mga likido, ang lagkit nito ay katulad ng sa mga gas, at ang kapasidad ng pagsasabog nito ay intermediate sa pagitan ng dalawang estado.

Samakatuwid, ang supercritical na estado ng mga likido ay maaaring tukuyin bilang ang estado kung saan ang likido at gas ay hindi nakikilala sa bawat isa. Dahil sa kanilang mababang lagkit at mataas na kapasidad ng pagsasabog, ang mga supercritical na likido ay may mas mahusay na mga katangian ng transportasyon kaysa sa mga likido. Ang mga katangiang ito ay nagbibigay sa likido ng higit na kapasidad na kumilos bilang isang solvent. Madali silang nakakalat sa pamamagitan ng mga solidong materyales, nag-aalis ng langis at nagreresulta sa mas mahusay na mga ani ng pagkuha. Ang carbon dioxide (CO2), ang pinaka ginagamit na likido dahil sa katamtamang temperatura nito (31.3ºC) at kritikal na presyon (72.9 atm), ay gas sa temperatura ng silid.

Ang pamamaraang ito ay itinuturing na kanais-nais, dahil hindi ito naglalabas ng nakakalason na mga residu ng solvent sa kapaligiran at may kalamangan sa pagkuha ng mga produktong walang solvent, dahil ang paghihiwalay sa pagitan ng solute (sa kasong ito ang langis) at solvent (depende sa uri na ginamit, ang Ang pinakakaraniwan ay CO2), ito ay nangyayari sa pamamagitan ng pagbabago ng mga kondisyon ng presyon at/o temperatura, upang ang solvent na ginamit ay gas sa ilalim ng mga kundisyong ito. Higit pa rito, ang pamamaraang ito ay ipinahiwatig kapag may panganib ng thermal degradation ng mga extract, dahil ang kontrol sa pagpapatakbo nito ay nagpapahintulot sa paggamit ng katamtamang temperatura.

Interesado ang mga industriya ng pagkain, kosmetiko at parmasyutiko sa supercritical extraction para palitan ang mga conventional extraction process (tulad ng extraction na may mga organic solvents at hydrodistillation) para makakuha ng essential oils at oleoresins. Ang supercritical extraction ay gumagawa ng mga residue-free extract at maaaring isagawa sa mababang temperatura, na pinapanatili ang kalidad ng mga compound na bumababa sa mataas na temperatura. Ang supercritical fluid ay mayroon pa ring mataas na selectivity sa pamamagitan ng pagkakaiba-iba ng temperatura at operating pressure, kaya posibleng matukoy ang pinakamainam na kondisyon upang kunin ang mga partikular na sangkap at sa gayon ay makakuha ng mas mahusay na ani.

Ang malaking abala ng supercritical extraction ay nakasalalay sa mataas na presyon na kinakailangan para sa operasyon, na nangangailangan ng labis na mamahaling kagamitan, na nagpapataas ng halaga ng panghuling produkto. Ang iba pang mga pakinabang tulad ng, halimbawa, ang mataas na kadalisayan ng mga extract at ang mahusay na kahusayan ng proseso ay maaaring gawin itong mabubuhay para sa aplikasyon sa mga pagkain.

Samakatuwid, ang mga pag-aaral ay dapat isagawa upang ma-optimize ang mga prosesong ito at mabawasan ang kanilang mga gastos, na ginagawa itong mabubuhay bilang isang mahusay na alternatibo upang makontrol ang lipid oxidation sa mga langis, taba at mataba na pagkain, dahil din sa mas mababang epekto sa kapaligiran na nabuo kung ihahambing sa pamamaraan. kasalukuyang ginagamit, na kung saan ay pagkuha sa mga organic solvents.

Pagkuha ng Enzyme

Ang mga enzyme ay isang pangkat ng mga organikong sangkap na may likas na protina na may kakayahang pabilisin ang mga reaksiyong kemikal. Ang mga ito ay naroroon sa ating mahahalagang proseso, tulad ng pagtunaw ng pagkain, pagkasira ng tambalan, bukod sa marami pang iba.

Ang enzymatic extraction ay binubuo ng paggamit ng mga enzyme na gumagamit ng mga molekula ng tubig upang basagin ang cell wall ng mga gulay, na naglalabas ng langis sa aqueous medium. Ang langis ay pinaghihiwalay mula sa tubig sa pamamagitan ng centrifugation, na nagreresulta sa isang mas malinis na produkto kaysa sa proseso na gumagamit ng mga organic na solvents, halimbawa.

Lumilitaw ang teknolohiyang ito bilang isang potensyal na alternatibo para sa pagkuha ng mga langis ng gulay, dahil ang paggamit ng mga solvent na nagmula sa petrolyo ay dapat palitan, sa hinaharap, ng mas napapanatiling teknolohikal na proseso, upang matugunan ang mga kinakailangan ng mga ahensya ng gobyerno para sa pangangalaga sa kapaligiran. Dahil sa mataas na halaga ng mga komersyal na enzyme, ang pang-industriya na pagpapatupad ng prosesong ito ay limitado, sa ngayon, sa pagkuha ng langis ng oliba na idinagdag sa panahon ng pagpindot sa mga olibo upang mapabuti ang proseso ng pagkuha.

Ang paggamit ng maceration enzymes ay nagpapataas ng dami ng antioxidant agents at bitamina E sa extra virgin olive oil, binabawasan ang rancidity induction (degradation of fats, which imparts a characteristic flavor and odor), pinatataas ang extraction efficiency, nagpapabuti ng fractionation sa centrifugation at gumagawa ng langis na may mababang nilalaman ng kahalumigmigan.

Ang aqueous-enzymatic extraction ay isang napaka-kagiliw-giliw na proseso, lalo na para sa mga basa-basa na materyales o basa-basa na mga pulp ng prutas, kung saan ang tubig ay ginagamit bilang isang paraan ng paglipat ng langis. Ang pulp o oilseed ay durog, diluted na may tubig at mga enzymes ay idinagdag upang masira ang cell wall at palabasin ang langis. Ang temperatura ng proseso ay mababa, (40 ºC hanggang 60 ºC) sa pangkalahatan, at malapit sa pinakamainam na temperatura para sa aktibidad ng enzyme. Pagkatapos makipag-ugnayan sa ilalim ng pagkabalisa, isang centrifugation ay kinakailangan upang paghiwalayin ang mga solid at ang likidong bahagi, na sinusundan ng isang bagong centrifugation upang paghiwalayin ang langis at tubig.

Ang mga solid ay dapat na idirekta sa iba pang mga proseso para sa pagbawi ng protina, depende sa oilseed, na sinusundan ng pagpapatuyo nito o iba pang mga proseso ng pagbawi. Ang bahagi ng tubig ay dapat ituring bilang effluent. Ito ay isang kawili-wiling proseso, ngunit nahaharap pa rin ito sa mga hadlang dahil sa emulsification na nangyayari sa pagitan ng tubig at langis at ang halaga ng mga enzyme.

Ngayong alam mo na ang mga pangunahing paraan ng pagkuha ng mga langis ng gulay, maaari kang gumawa ng mas malay na pagpili kapag bumili ng sa iyo. Tingnan ang mga benepisyo nito sa artikulong: "Mga langis ng gulay: alamin ang mga benepisyo at mga katangian ng kosmetiko".